Słownik muzyczny Wyjaśnienie terminów na podstawie "Słowniczka muzycznego" Jerzego Habeli oraz "Encyklopedii muzyki" PWN.

Aby zobaczyć hasło, kliknij na literę znajdującą się nad nim.
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z
faktura (z łac. factura = wykonanie czegoś, obróbka, budowa) - rodzaj użytych przez kompozytora środków technicznych i sposób ich realizowania w kompozycji; najczęściej mówi się o fakturze z punktu widzenia techniki użycia współbrzmień i prowadzenia głosów, odróżniając fakturę polifoniczną od homofonicznej; faktura oznacza również rodzaj użytych przez kompozytora środków właściwych danej technice instrumentalnej lub wokalnej, np. fortepianowa, chóralna, smyczkowa.
falset (wł. falsetto) - rodzaj głosu sztucznie wydobywanego wskutek naprężenia pewnych mięśni w krtani, co powoduje dwukrotnie większą częstotliwość drgań strun głosowych, a więc brzmienie o oktawę wyższe od normalnej skali śpiewającego; technika śpiewania falsetem, popularna w XVI w., umożliwiała śpiewakomwykonywanie arii i pieśni przeznaczonych na głosy żeńskie.
falso bordone - zob. fauxbourdon.
fauxbourdon (fr., od faux = fałszywy; wł. falso bordone) - 1. rodzaj pierwotnej techniki wielogłosowej (trzygłosowej) stosowanej początkowo w Anglii (XV w.), rozpowszechnionej następnie w szkole burgundzkiej, polegającej na tworzeniu melodii w równoległych tercjach i sekstach, co przedstawiało pochody równoległych akordów sekstowych.
feroce (wł.) - dziko, namiętnie; określenie wykonawcze.
finalis (łac. końcowy) - końcowy, podstawowy, centralny dźwięk melodii w skalach modalnych; odpowiednik toniki w systemie dur-moll.
finał (wł. finale) - końcowa część wielkiego, często wieloczęściowego utworu, np. w sonacie, symfonii, operze.
fine (wł.) - koniec; w nutach oznacza miejsce zakończenia utworu, w którym powtórzenie pownej partii określono skrótowo, np. da capo al fine.
fioritura (wł., dosł.: kwiat, ozdoba) - ozdobnik, figura ozdobna, ściśle oznaczona lub improwizowana w wokalnej muzyce, tworząca efektywną figurację melodyczną na jednej sylabie tekstu, najczęściej na niezmiennej harmonii akompaniamentu.
flautato (wł.) - fletowo, w grze na instrumentach smyczkowych oznacza grę smyczkiem ponad gryfem w celu uzyskania bardziej miękkiej, "fletowej" barwy; zob. sul tasto.
forte (wł.) - jest to określenie dynamiczne; skrót f oznacza głośno, silnie; ff (forte fortissimo) - bardzo głośno.
 
Copyright (c) 2002-2007 by Tempus Fugit