Słownik muzyczny Wyjaśnienie terminów na podstawie "Słowniczka muzycznego" Jerzego Habeli oraz "Encyklopedii muzyki" PWN.

Aby zobaczyć hasło, kliknij na literę znajdującą się nad nim.
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z
a battuta (wł., dosł., wg pałeczki dyrygenta; zob. batuta) - określenie stosowane w partyturze, nakazuje dyrygentowi ścisłe zachowanie rytnu i oznaczonego tempa (zob. a tempo); występuje zwykle jako unieważnienie określeń zazwalających na swobodne odchylenia od wyznaczonego rytmu i tempa.
absolutna muzyka (z łąc. absolutus = niezależny) - określenie muzyki pozbawionej treści pozamuzycznej, w przyciwieństwie do muzyki programowej, wyrażającej idee lub treści literackie albo obrazowe, co zwykle uwidocznione jest w tytule utworu.
a cappella (wł.; dosł.:jak w kaplicy, w dalszym znaczeniu - w stylu kościelnym) - 1. określenie stylu polifonicznej muzyki wokalnej bez współudziału instrumentalnego, opartej na zasadach ścisłego kontrapunktu; styl a cappella, którego rozkwit przypada na wiek XVI, powstał na gruncie muzyki kościelnej, stąd jego nazwa. 2. określenie muzyki przeznaczonej na chór bez towarzyszenia instrumentalnego. 3. określenie wykonawczej techniki chórowej bez towarzyszenia instrumentalnego.
adagio (wł.) - oznacza powoli. 1. Jest to jedno z określeń tempa powolnego; adagio molto - bardzo powoli; adagio sostenuto - powoli, powściągliwie; adagietto - nieco szybciej niż adagio; adagissimo - bardzo powoli. 2. Termin ten oznacza również tytuł utworu lub jego części utrzymanej w powolnym tempie, przeważnie o charakterze poważnym i nastrojowym.
agogika (z gr. agoge = prowadzenie, ruch) - jest to termin oznaczający tempo i to, co jest w utworze z tempem związane; został wprowadzony do muzyki przez niemieckiego teoretyka, H. Riemanna w 1884 roku.
akustyka (z gr. akustikos, dosł.: dotyczący słuchu) - nauka o zjawiskach dźwiękowych, część fizyki; akustyka muzyczna zajmuje się nie tylko zagadnieniami zakresu fizyki (drgania, fale, zjawiska głosowe i ich cechy), ale również fizjologii (słuch, cehcy subiektywne zjawisk głosowych), psychologii słyszenia oraz zagadnieniami z zakresu akustyki systemów muzycznych i instrumentów muzycznych; elektroakustyka wyodrębniona została jako nauka oddzielna.
allegro (wł.) - oznacza wesoło, ruchliwie. 1. Jest to określenie szybkiego tempa. 2. określenie tytułowe samodzielnego utworu instrumentalnego, np. pierwszej części sonaty (tzw. allegro sonatowe), symfonii, kwartetu, koncertu itp., utrzymywanej w tempie allegro.
alt ( wł. alto, z łac. altus = wysoki, głęboki) - 1. Jest to niski głos żeński lub chłopięcy o przybliżonej skali f- d2. 2. W czterogłosowym chórze mieszanym jest to nazwa drugiego po najwyższym głosu.
andante (wł. idąc)- 1. Pojęcie to jest określeniem tempa umiarkowanego; andente cantabile - w tempie umiarkowanym i śpiewnie; andante con molto - w tempie umiarkowanym, z ożywieniem, tj. nieco szybciej niż andante. 2. Jest to również tytuł utworu lub jego części utrzymanej w tempie umiarkowanym.
artykulacja (z łac. articulatio = rozczłonkowanie) - jest to sposób wykonania kolejnych dźwięków. Najważniejsze rodzaje artykulacji: staccato, portato, legato.
a tempo (wł.) - we właściwym tempie; oznacza powrót do poprzednio oznaczonego w utworze tempa, po jego chwilowej zmianie; oznaczenie często stosowane w częściach repryzowych.
 
Copyright (c) 2002-2007 by Tempus Fugit