Romantyzm  
  1. Wyjaśnienie nazwy:
    Termin "romantyzm" jest terminem nowołacinskim, a pochodzi z łaciny średniowiecznej romanice czyli po rzymsku, ludowo.
  2. Okres trwania:
    Romantyzm przypada na XIX wiek. Trudno jest określić granicę początku. Niektóre źródła podają lata ok. 1815 - 1850.
  3. Charakterystyka epoki:
    Cechami muzyki romantycznej są: a) dążenie do wyrażania uczuć i stanów psychicznych w muzyce; b) muzyka ma charakter baśniowy. W romantyzmie rozwinęła się miniatura instrumentalna. Jest to ogólna nazwa krótkich form muzyki instrumentalnej, np. preludium, etiuda, kołysanka, nokturn, bagatelle. Rozwinęła się również pieśń solowa, która odzwierciedlała zainteresowanie literaturą i kulturą ludową.
  4. Najważniejsze formy:
    • Symfonia programowa - utwór instrumentalny, który wyobraża pewne treści literackie wskazane w tytule programowym (np. "Powracające fale"). Twórcą symfonii programowych był Hector Berlioz.
    • Poemat symfoniczny - jest to swobodna forma muzyczna oparta na tekście literackim lub też autobiografiicznych przeżyciach bądź też inspiracji przyrodą, antykiem. Jego twórcą był Franciszek Liszt.
    • Miniatura instrumentalna - np. nokturn (twórcą był Field), etiuda koncertowa (twórcą był Chopin), pieśni bez słów (twórcą był Mendelssohn).
  5. Ważne postacie:
    Hector Berlioz (1803-1869
    Fryderyk Chopin (1810-1846)
    Michaił Glinka (1804-1857)
    Ferenc Liszt (1811-1886)
    Stanisław Moniuszko (1819-1872)
    Nicollo Paganini (1782-1840)
    Robert Schumann (1810-1856)
    Carl Maria von Weber (1786-1826)
opracowała Ulla S.

 
Copyright (c) 2002-2007 by Tempus Fugit