Barok  
  1. Wyjaśnienie nazwy:
    Termin "barok" pochodzi z włoskiego "barocco", co oznacza dziwaczny.
  2. Okres trwania:
    • Barok wczesny - ok. 1580-1630
    • Barok właściwy - ok. 1630-1680
    • Barok późny - ok. 1680-1750
  3. Charakterystyka epoki:
    W tym okresie podstawową techniką kompozytorską staje się polifonia. Polega ona na równoczesnym prowadzeniu kilku samodzielnych głosów. Rozwija się również muzyka instrumentalna, w szczególności organowa i klawesynowa.
  4. Popularne formy:
    • Concerto grosso - nazwa pochodzi z języka włoskiego i oznacza ona wielki koncert. Jest to utwór wielogłosowy, w którym solistą jest grupa instrumentów wykonująca swój utwór na tle orkiestry.
    • Suita - nazwa pochodzi od francuskiego suite, dosłownie znaczy rząd, szereg. Jest to zbiór tańców kontrastujących ze sobą, posiada części stałe, takie jak: sarabanda, allemande, courante i gigue oraz inne, takie jak: menuet, loure, chanconne, polonaise, saltarello, gawot, bouree, rigaudon, passepied.
    • Fuga - nazwa pochodzi z łaciny i oznacza dosłownie ucieczka. Jest to najważniejsza forma polifoniczna, w której temat (dux) pojawiający się w jednym z głosów jest powtarzany w odległości kwinty w górę w pozostałych głosach (comes). Często wchodzi w skład większych form cyklicznych, takich jak sonaty, wariacje i inne..
    • Oratorium - z włoskiego oratorio lub łacińskiego oratorium, oznacza miejsce modlitwy, dom modlitwy. Jest to wielka forma wokalno - instrumentalna, zbliżona do opery, ale pozbawiona akcji scenicznej, zwykle o tematyce religijnej, z reguły z okazji Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Z początku pisane były po łacinie, stopniowo jednak pojawiły się z tekstami w językach narodowych.
    • Kantata - nazwa pochodzi od włoskiego cantata. Jest to jedna z głównych form wokalnych. Rozwinęła się we Włoszech z madrygału XVI wieku. Pierwsze kantaty miały charakter liryczny lub dramatyczny. Składały się z arii i recytatywu, później z dwóch arii kontrastujących i recytatywu. Towarzyszył im akompaniament instrumentalny.
    • Toccata - z włoskiego toccate - dotykać. Jest to kompozycja na instrument klawiszowy. Charakterystyczną cechą jest stosowanie na przemian partii akordowych i szybkich pasaży. Często występuje razem z fugą.
    • Koncert barokowy - jest to forma składająca się z trzech części: szybkiej, wolnej i szybkiej. Stworzył ją w XVIII wieku Antonio Vivaldi
  5. Ważne postacie:
    Jan Sebastian Bach (1685-1750)
    Georg Friedrich Händel (1685-1759)
    Antonio Vivaldi (1678-1741)
    Arcangelo Corelli (1653-1713)
    Georg Philipp Telemann (1681-1767)
    Adriano Banchieri (1568-1634)
    Giulio Caccini (1550-1618)
    Claudio Monteverdi (1567-1643)
    Tarquinio Merula (ok. 1590-1665)
    Marc Antonio Cest (1623-1669)
    Marco Scacchi (1602-przed 1685)
    Alessandro Scarlatti (1660-1725)
    Robert Cambert (ok. 1628-1677)
    Jaen-Baptiste Lully (1632-1687)
    Andre Campra (1660-1744)
    Marin Marais (1656-1728)
    Johann Joseph Fux (1660-1741)
    Reinhard Keiser (1674-1739)
    Georg Philipp Telemann (1681-1767)
    Johann Friedrich Fasch (1688-1758)
    Henry Purcell (1659-1695)
    Filippo Neri (1515-1595)
    Giacomo Carassimi (1605-1674)
opracowała Ulla S.

 
Copyright (c) 2002-2007 by Tempus Fugit